... toen de benen nog vlotjes uitvoerden wat 't hoofd vroeg :-)(andere foto's zijn hier te vinden)

Pessimist als ik ben als het over blessures gaat, heb ik me deze morgen pas ingeschreven voor de Maasmarathon. Veel kan er nu al niet meer verkeerd gaan lijkt me. Dit weekend ga 'k er nog es een flinke lap op geven en nadien wordt 't afbouwen.

De voorbije dagen effe niet geblogd, wel gelopen. Een update :
zaterdag 14/04 : lange duurloop v 3h06 - 32km
dinsdag 17/04 : tempoloop v 59' - 12,27km
Het lopen op zich gaat vrij goed. Sinds enkele weken heb 'k wel last van een eczeem, gevolg van een stevige allergische reactie op Fastum Gel. Gisteren was m'n rechterbeen zo gezwollen dat ik 'm niet helemaal meer kon plooien. De training van gisteren dan ook wijselijk overgeslagen en 'n dermatoloog bezocht. De komende dagen mag (moet) 'k een cortisonezalf smeren en als dat niet rap betert ook nog es pillekes slikken. Geen aanrader die Fastum Gel ... echte troep die je beter niet aan je lijf smeert.

Met de Paasdagen even niet getokkeld, wel redelijk wat gelopen :
Vanavond heb 'k de Brielmeersen nog es onveilig gemaakt en er 'n aantal rondjes gedraaid. Bedoeling was telkens een rustige tour af te wisselen me een snellere. Volgende gegevens :
Met het in - en uitlopen erbij alles bij elkaar 14,5km afgelegd in 1h 14' . Onderweg heb 'k trouwens minder lopers dan konijnen gespot. De snoodaards waren ongetwijfeld de komst van de Paashaas aan 't voorbereiden. 'T is wel es leuker die te zien wegspringen en in 't halfdonker niet zelf te hoeven wegduiken voor één of andere halfgare automobilist.


Dit weekend staan er nog 2 trainingen op 't programma en haal 'k de 60km wel. Met Kaat van de partij wordt 't daarna een weekje rust(iger). Da's niet slecht want de 18e staat dan de halve marathon in Sluis op 't programma en kom 'k misschien redelijk fris aan de start.
Polar zegt me dus dat ik het tussenstuk liep aan 10,4 km/u, nu ben ik geen metronoom die steeds even regelmatig loopt, maar als ik een stuk van 'slechts' 2,37 km loop es wil testen hoe snel 't kan gaan, dan is dat zeker aan een tempo dat een stuk hoger ligt dan de aangegeven 10,4 km/u. Reden ? Bij de calibratie ga je vaak testen op een atletiekbaan aan een rustig en gelijkmatig tempo, goed te vergelijken met het tempo tijdens een lange duurloop. Paslengte is dan redelijk klein en frequentie - ondanks de lage snelheid - toch relatief hoog. Bij de snelheidsmeting zoals vandaag loop ik het tussenstuk echter aan zo'n tempo dat paslengte een stuk groter wordt maar ... de frequentie wordt door die grotere paslengte niet veel hoger dan bij 'n duurloop. En zo'n rechtlijnig ingesteld machien als Polar herkent dat naturlijk niet en geef doodleuk aan dat je 10,4 km/u liep. Idem inzake afstand natuurlijk, een van de vorige trainingen was hetzelfde parcours ca. 12,75km, sindsdien is het beton gekrompen en kom 'k slechts aan 11,89 km. Conclusie : goed voor het meten van de afstand bij 'n lange duurloop, voor de rest heel matig. Volgende keer dat 'k iets spendeer aan een merk dat Polar heet, zal m'n dochter 'n fleece rijker zijn. Snelheidsmeting zal 'k aan anderen overlaten ...
Gisterenochtend kon ik het toch niet laten om op de eerste inschrijvingsdag voor de 20km m'n nummer op te halen. Iets na negenen stond ik dan ook al te blinken aan de desk, waar 'k borstnummer en bijhorende chip onder nr 1265 kreeg toebedeeld. Het madammeke aan de desk ging nog 'n boompje opzetten over boxen aan de start ... bla bla ... niks nieuws onder de zon. Over dé toverformule hoe je een snellere tijd loopt dan die van het jaar ervoor moest ze nog een nachtje slapen :-)
Vanavond is koning voetbal opnieuw van de partij. Niet dat ik op een dag als vandaag niet zou gaan lopen, maar 't was toch wel zo bekeken dat ik vanavond de mogelijkheid had de match te volgen. Van fanatisme was nooit echt sprake en dat is het vanavond tegen de sympathieke Limburgers al helemaal niet. Toch bekijk 'k vanavond alles door 'n paarse bril en geniet RSCA de voorkeur, da's duidelijk. De Brusselaars mogen dan wel top (nou ja:-) zijn in eigen land, als er voor de grote knikkers in de Champions League wordt gespeeld, krijgen ze al te vaak rammel, dus da's allemaal relatief. Als er 'champagnevoetbal' geserveerd wordt, ben ik al content en wint iedereen ...
... maar dat hoort wel zo als je gaat zwemmen geloof 'k :-) Zwemmen is wel es 'n goeie afwisseling of aanvulling op lopen dus dat zal er nog wel es van komen . Op maandagen is het zwembad trouwens open tot 22u, wat ideaal is. Ook redelijk veel lady-croc's op dat uur, maar we gaan natuurlijk enkel om te zwemmen, ah ja. Vanavond was ik begonnen met 't idee 800m te plonsen, maar 't ging zo vlot dat het 50 baantjes ofte 1250m geworden zijn, goed om de week in te zetten. Morgen nog es lopen ... CU !
... heb 'k nu al, maar het is maar de vraag of ik er ook zal mee dansen :-) Nieuwe loopschoenen gaan halen dus & flashy zien ze er alvast wel uit. Uiteindelijk laat je (ik toch) dat over aan de kunde van de mensen in de loopwinkel en nu bleven ofwel 'n model van Mizuno of de ProGrid Triumph 4 van Saucony over. Van 'n volk dat het eten van rauwe vis tot 'n cultuur heeft verheven mag je niet verwachten dat ze treffelijke gympies produceren vond 'k. Daarom heb ik dus maar voor de vertrouwde Saucony's gekozen. Grapje hé, die laatste voelden gewoon beter aan natuurlijk :-) De keuze werd duidelijk ook niet bepaald door 't kleur, hopelijk zorgt dat nu ook voor 'groovy' loopmoves.


... was er gisteren niet bij de manche van de Crosscup in Roeselare. Zelf had 'k het eerder gewaagd een "nieuw begin" te melden (zie vorige post) maar 't werd eerder 'n slag in 't water want sindsdien bleven de loopschoenen werkloos in de kast staan. Tijdens de week gewoon geen zin gehad (excuses als 'te koud' of 'slecht weer' kan je nu moeilijk inroepen) en in ' t weekend waren dan weer andere leuke dingen te doen ... zoals gaan zien hoe anderen zich inspannen bij 't veldlopen. Indrukwekkend hoe snel die wel gaan, dan nog niet op de piste of op beton maar in 't veld, wat toch altijd wat zwaarder is, straffe koffie ... Nathalie Devos (foto) was duidelijk te sterk voor de andere dames, met o.m. Veerle Dejaeghere en bij de heren een sterke Pieter Desmet die een hele tijd de beide "top"-Kenianen kon volgen en met een 3e plaats een hele goede wedstrijd liep (uitslagen zijn te vinden op Crosscup ).



Deze week nog wel 'n paar keer gaan lopen, maar nog niks getokkeld. Dinsdag een tochtje van 10,3km in 45' en op woensdag 21,3km in iets meer dan 2u. Tot gisteren waren er dan de naweeën van een flinke verkoudheid met kouwe rillingen, koortsblaar en hoestbuien erbij, niet ideaal als je wil gaan lopen natuurlijk. Gisteren vond 'k het dan al iets meer verantwoord om nog es een flinke inspanning te leveren. 's Ochtends met Kaat al een tocht met de fiets gemaakt en onderweg een flesje Isostar verstopt voor 's middags. Na de middag dan dezelfde route gelopen, evenveel als m'n langste duurloop in de maand april, t.t.z. 31,7km. Behalve de regelmatige neiging om es flink te hoesten, ging alles vrij vlot, geen klachten of ongemakken gevoeld en niet al te moe aangekomen na zowat 3u. Dit weekend dus op stap in Parijs en dat zulks niet ideaal was voor de conditie heb 'k mogen ondervinden. Weinig slaap en de duiveltjes Bacchus & Champagnus prominent aanwezig, dat kon niet goed gaan. Zaterdag om die reden niet al te veel gegeten en een kleurtje als 'n fles karnemelk. Gisterenavond dacht 'k voldoende te zijn hersteld & dan maar een lange duurloop begonnen.
Ik had er zelfs aan gedacht zo'n plastic tubeke met exta suikers mee te doen voor onderweg, stel je voor ! Ofwel is het de vermoeidheid die nog niet weg was ofwel die suikers, maar op de terugweg kreeg 'k - opnieuw in St-Martens-Latem :-) - flinke buikkrampen en was het rap dekking zoeken op een parking. Gelukkig was 't toen al donker, zoniet was 'k flink de pineut geweest. Na de nodige verlichting te hebben gevonden ging 't opnieuw een stuk beter en kon tot m'n eigen verbazing nog vrij vlot naar huis toe. Over exact gelopen tijd heb 'k geen idee want die buikkrampen leken natuurlijk eeuwig te duren en de chrono liep mee, uiteindelijk wel zowat 26km afgehaspeld, da's ook al iets.



Mocht iemand de 20km door Brussel willen lopen maar geen startnummer & chip hebben (inschrijvingen zijn afgesloten) of iemand kennen die in dat geval verkeert, laat me dan iets weten. Zelf zal ik er niet in lukken om deel te nemen, te veel last van m'n dij & lopen aan 'n slakkegangetje met 't risico nog meer te blesseren of zelfs niet aan te komen, daar begin 'k niet aan. Laat dus gerust iets weten. Startnummer 1228, 2e box ... Indien hier geen gegadigden zijn, dan zet ik volgende week 'n berichtje op 't forum van www.joggings.be, daar zijn altijd wel late beslissers zonder nummer.
Na - tegen beter weten in - eerst het volledige gamma aan huis-tuin & keukenmiddeltjes (lees:kwakzalverij) te hebben toegepast, ben ik vandaag dan toch bij de orthopeed in 't ziekenhuis beland. Diagnose : tendinitis die zorgt voor pijn in de dij. Oorzaak is ofwel overbelasting ofwel té snel herbeginnen (met teveel km's) na die last aan m'n kuit. De pijn aan de onderbenen - zelfs bij 't stappen - is dan weer te wijten aan m'n steunzolen die ik al véél eerder had moeten vervangen. Toen moeder natuur de "ideale loopvoeten" heeft uitgedeeld stond ik immers redelijk achteraan en werd ik bedeeld met 'n flinke holvoet waar méér dan goeie steunzolen niet overbodig zijn :-)
Vanavond na 't lopen zag ik eruit alsof ik niet enkel naar hun muziek had geluisterd maar bovendien er nog 'n dozijn échte naar binnen had gewerkt ... rode pepers bedoel ik dan. Wàrm gehad onderweg, pfft. Dat m'n conditie nog niet goed genoeg is om 20km te malen zal er ook wel mee te maken hebben. Maar ja, onderweg ging 't goed en van zodra je 10km van huis weg bent, loop je best ook terug, anders komt 't niet goed, zodoende. De eerste 20 minuten nog steeds last gehad van m'n dij, maar eens goed opgewarmd evengoed weer volledig verdwenen ... rare zaak. Met wat gezond boerenverstand denk ik dat 't aan de doorbloeding van die spieren ligt die dan optimaal is ... misschien de volgende keer nog wat meer binnenskamers opwarmen vooraleer 't op een lopen te zetten. O ja, onderweg ook nog 's de hond "ontmoet" die vorige keer absoluut 'n stukje uit m'n arm wou ... gelukkig had de eigenaar 't mormel dit keer wél aan 'n treffelijke leiband. Toch leuk, zo'n stukje tokkelen na 't lopen ...:-)